„Umieranie – komiczne słowo, którego chyba wszyscy się boją. W nekrologach w ogóle nikt nie umiera. Pan wzywa go do siebie. Człowiek odchodzi, osiąga wieczysty spokój, opuszcza ziemski padół – tylko nie umiera. Jasny, prosty czasownik, a nikt go nie chce, jakby miał trąd.” LOTCHAR – GÜNTHER – BUCHHEIM – […]
Ciągle zagubiona w 2019 roku przedstawiam wam czeski, pochmurny, grudniowy Potštejn Jest takie przyjazne, niewielkie miasteczko, które odkryliśmy zaraz na początku naszego nowego, sudeckiego życia. Jeszcze kilka razy się tam wybierzemy — będą na pewno ładniejsze i bardziej słoneczne zdjęcia. Na razie jednak to nasze pierwsze spotkanie. Nie było ono […]
Zdarzyło się już drugi raz opiekować pewną zaznajomioną króliczycą. Dziwne to zwierzątko pomieszkiwało z nami w czasie urlopu swoich właścicieli. Królik, czy tam ta ich ona, miał na imię Irene, czytane z angielska: Ajrin. Dzieciakom ciężko było wymówić takie angielskie imię, stał się więc owy króliczek, na czas pobytu w […]
LOTCHAR – GÜNTHER – BUCHHEIM – OKRĘT Ha! A ja znowu w tej łódce i nie mam dzisiaj tak pięknych słów w planach. Znowu nocą, ciemną, zmęczona jak po czterotygodniowym sztormie. No, bilans dzisiejszego dnia: przydomowa oczyszczalnia wybiła, w czyściutkim i wymytym basenie dwie dziurki w dnie do załatania, w […]
„Stary ssie jeszcze parę razy zimną fajkę i bulgocze na niej, wreszcie mówi dalej: – Parowiec nazywał się Western Star. Piękny, duży statek. Dziesięć tysięcy ton. Płynął samotnie. To było zwykłe szczęście, że go trafiliśmy. Przez czysty przypadek mieliśmy właściwą pozycję przednią. Strzelałem cztery torpedy, ale tylko jedna trafiła, i […]
Te same romy ale inksze szolki Ślōnzok upośledzony – bo jak to w końcu zapisać. Pedzieć to ja, poradza, ale naszkryflać… Terozki bydzie ô romie Po polsku jak to się nazywa nie mam zielonego pojęcia. Po naszymu roma, na tej romie na malutkich haczykach wieszało się szolki, czyli filiżanki. Tak […]
„Cyniczny uśmiech znika już z twarzy Starego, gdy znów podejmuje wątek. – Prawdopodobnie to tutaj uprawiać można tylko z dziećmi, ponieważ, że tak powiem, są one jeszcze nie oświecone. Wydaje się, że jeszcze nie potrafią naprawdę trzymać się życia. Nie mają żadnych powiązań. Jeśli ktoś się załamie, to prawie zawsze […]
Kolejna fotograficzna grzebanina i kilka zdjęć ze Starego Wielisławia, ale nie z samej miejscowości a z mieszczącego się w niej sanktuarium. Jest tylko kilka tych zdjęć, ale skłaniają mnie do refleksji i małej dygresji, a nawet do pewnych konkluzji. Kręcimy więc korbką czasu i cofamy się znów do 2019 roku […]
Podejście milionkrotne do tej recenzji Odnotowuję, zupełnie inaczej niż Izabela Czartoryska, ogromny brak weny twórczej w materii jej pamiętnika. Zaczynałam wielokrotnie i zwykle od słów: to pierwszy pamiętnik, jaki przeczytałam w życiu. No, teraz już to wiecie, wiec trzeba jakoś inaczej. Porozmawiamy może o odczuciach po lekturze. Mam dwa, pani […]
Zniknął gdzie Filonek Bezogonek, Kajtkowe Przygody. Puc Bursztyn i Goście stały się pozycją wyjątkowo kontrowersyjną, ponieważ pies dostał w niej w pupę. Zapodział się też Plastusiowy Pamiętnik. Nie ma już Anaruka Chłopca z Grenlandii, chociaż za nim płakać raczej nikt nie będzie. Teraz jest za to Asiunia, czyli wspomnienie z […]
